Mountaineering Expedition Forcast
KINGA BARANOWSKA RUSZA NA KANCZENDZONGĘ (8586 M) cz.3.
Cel:
Celem wyprawy jest wspinaczka na Kanczendzongę (8598 m) – trzeci najwyższy szczyt świata.
Termin realizacji :
Wspinaczka planowana jest od początku kwietnia do końca maja.
Opis wyprawy:
Wejście na szczyt jest przewidziane ścianą południowo-zachodnią .
Na zdjęciach poniżej pokazano drogę na szczyt.
Fot. Ferran Latorre
Fot. Ferran Latorre
Szczyt położony jest we wschodniej części Himalajów na granicy Indii i Nepalu. Kanczendzonga (ang. Kangchenjunga) – 8598 m n.p.m. (wg innych źródeł 8586 m). W języku tybetańskim oznacza „Pięć Skarbnic Wielkiego Śniegu”). To trzeci szczyt Ziemi i drugi co do wysokości szczyt Himalajów, położony na granicy Nepalu z Sikkimem.
Jak do tej pory żadna Polka nie stanęła na wierzchołku Kanczendzongi, trzymamy zatem kciuki za pierwsze polskie kobiece wejście na ten wierzchołek.
Warto przypomnieć , że Wanda Rutkiwicz zaginęła w 1992 podczas ataku szczytowego na Kanczendzongę.
Sylwetkę Kingi Baranowskiej przedstawia post :
- Kinga Baranowska – famous Polish climber. /Version english and polish/
Relacje z wyprawy Kangchenjunga Expedition 2009.
20.04.2009
Ciągle w Ramche. Z powodu tragarzy, ale ja też wolę być tutaj, niż na 5600m. Część już naszych rzeczy jest w połowie drogi do bazy, na lodowcu, część tutaj.
Ja się rozłożyłam na dobre. Rano jeszcze czuję się jako tako, po południu walczę z temperaturą. Nos czerwony, śpię w czapce i kurtce puchowej. Ciężko się wyleczyć na tej wysokości, ale spróbuję. Nie chcę brać antybiotyku, bo osłabnę na dobre, wiec jem różne mikstury typu czosnek z mlekiem i miodem. Siedzę w śpiworze i przeglądam materiał filmowy, który nagrałam podczas karawany. Mam nadzieję, że zobaczycie go w najbliższy weekend w DDTVN, jeśli nasze solary nie skapitulują i naładuje kompa oraz modem satelitarny.
19.04.2009
Wczoraj dotarliśmy (wreszcie!) do Ramche na około 4500m. Tu zostaniemy dzień lub dwa. Po pierwsze dlatego, bo chcemy się zaaklimatyzować na tej wysokości, po drugie ? tutaj kończy swą wędrówkę większość naszych tragarzy. Pozostają tylko ci najsilniejsi, którzy dają radę dotrzeć do bazy na wysokość 5600m. Ten ostatni dwudniowy odcinek, który ma około 1000m. przewyższenia, pokonuje się w 2 dni, z powodu dystansu (odcinek jest długi), po drugie z powodu trudności (idzie się przez trudny lodowiec).
Oczywiście tutaj też zaczynają się twarde negocjacje. Ludzie z wiosek, którzy pomagają nam w dotarciu z ładunkami do bazy, doskonale wiedzą, że jesteśmy ?w środku? trekku, tak więc targują się ostro. Stawkę podnieśliśmy kilkakrotnie, by nam wszyscy nie uciekli, jak to mają tutaj w zwyczaju robić. Ale i tak zostało tylko z 10 portersów, tak więc cały nasz ekwipunek musimy dostarczać do bazy wahadłowo.
Nie czułam się wcale dobrze. Zaczęły dokuczać mi zatoki, które raz w roku się odzywają. Potem gardło, a po południu musiałam się położyć.
17.04.2009
Dziś rano poczułam się zmęczona. Pospałabym jeszcze z godzinę. Po wczorajszym dniu czuję jak mnie boli kark od plecaka i połowa pleców. Całe popołudnie wczoraj i noc padało i zrobiło się potwornie zimno. A my przyszliśmy zgrzani, spoceni i trzęśliśmy się z zimna. Przed pójściem spać musiałam wyprosić jeszcze parę stworzeń z namiotu. Istny zwierzyniec złozony m.in. z pająków, pijawek i innego robactwa.
Po południu dotarliśmy do Tseram (3870 m). Zaraz potem zerwała się ulewa,a następnie zaczał padać śnieg. Zobaczyliśmy tez pierwsze wyższe góry.
Zaczyna się robić zimno..
posty o wyprawach Kingi na mojej stronie kliknij : Kinga Baranowska
** poprzednie posty :
- Kangchenjunga Expedition 2009 – wyprawa Kingi Baranowskiej cz.2.
- Kangchenjunga Expedition 2009 – wyprawa Kingi Baranowskiej cz.1.
** zapraszam na relacje z wypraw polskich himalaistów.
himalman